حضرت مهدی(عج)

خبرنگار کسی است که با اتکا به ذوق و استعداد شخصی، پس از گذارنیدن دورهٔ آموزش تخصصی و همچنین با توجه به مسئولیت اجتماعی که این پیشه بر گردن او می‌گذارد، وظیفه بدست‌آوردن، آماده‌کردن، گردآوری و سامان‌دادن اخبار و انتقال آنها را با وسایل ارتباط جمعی (مطبوعات، رادیو، تلویزیون و خبرگزاری) به مخاطبان بر گردن دارد.

 خبرنگاران باید کوشش کنند تا اخباری که در اختیار عموم می‌گذارند درست، دقیق و معتبر باشد و در درستی اخباری که به دست می‌آورند، پژوهش و اندیشه کنند. خبرنگاران نباید حقیقتی را عمداً تحریف یا خراب کنند و نیز هیچ گونه مطلبی را نباید از دید مردم پنهان نگهدارند.

ویژگی های یک خبرنگار:

• خبرنگار باید رسانه‌ای را که در آن کار می‌کند، بشناسد. از ظرفیت و کارایی آن آگاه باشد. ماهیت رسانه و توان خبررسانی آن باید برای او روشن باشد. اگر از خبرنگاری بپرسند خبری را که تهیه کرده‌ای برای چه رسانه‌ای است؟ (رادیو، تلویزیون، یا مطبوعات) باید پاسخ دقیق او منطبق باشد با شناختی که از هر کدام از رسانه‌ها دارد. هر چه شناخت خبرنگار از رسانه‌ای که در آن کار می‌کند بیشتر باشد، دقیق تر عمل خواهد کرد. نگاه بی اعتنا و بیان سرد و مصنوعی برخی از خبرنگاران و در نتیجه گزارش خنثی یا کم اثر آنها ناشی از ضعف شناخت از توان رسانه‌است. امروز خبرنگاران بزرگ «رسانه» را «قدرت» می‌دانند و با این دیدگاه وارد عرصه خبر و خبرنگاری می‌شوند. بنابراین خبرنگار باید رسانه را بشناسد، بعد برای آن کار کند.

• خبرنگار باید تفاوت «خبر» و «رویداد» را بداند و از سیر تحول یک «رویداد» به «خبر» آگاه باشد. اگر از خبرنگاری بپرسند «خبر چیست؟» او باید از جایگاه یک صاحب نظر و یک کارشناس خبر اظهار نظر کند؛ نه اینکه کلمات حفظ شده‌ای را باز گوید با این گمان که خبر را تعریف کرده‌است. خبرنگاری که خبر را نمی‌شناسد، چگونه می‌تواند به صحت و جامعیت آن پی ببرد؟ شناخت خبر مستلزم شناخت اوضاع سیاسی جهان و جامعه‌است.

چهره و لحن گفتار برخی از خبرنگاران در جلوی دوربین نشان از بیگانه بودن آنها با عمق خبری است که در صحنه آن قرار دارند. خبرنگار باید بداند که مخاطب و بیننده خبر تا چه اندازه برای شنیدن و دیدن گزارش خبری او حساس و هوشیار است. هر چه شناخت خبرنگار از خبر بیشتر و از نیازها و حساسیت‌های مخاطب آگاه باشد، در تهیه و تولید و نگارش و بیان خبر دقیق تر عمل می‌کند.

• خبرنگار باید خبرگزاریهای مختلف جهان بویژه غول‌های خبری جهان را بشناسد. این شناخت به نگاه و فکر او وسعت می‌بخشد. وقتی به راز موفقیت خبرگزاریهای جهان پی برد و دانست که همه چیز در گرو عملکرد درست خبرنگاران آنها بوده‌است، به جایگاه و حساسیت کار خود بیشتر پی می‌برد.

• مهارت ارتباطی از دیگر ویژگیهای خبرنگار است. ارتباط با همه چیز و همه کس، تقریباً بدون محدودیت. خبرنگار باید بتواند خود را با صحنه تصادف، زلزله، سیل، آتش سوزی، جنگ، جشن‌های ملی و مذهبی، مراسم ویژه، راهپیمایی‌ها و نمونه‌های مرتبط وفق دهد و مرتبط سازد. همچنین بتواند با کودک خردسال، نوجوان، جوان، پیر، کارگر و کارمند، هنرمند، قهرمان، دانشمند، افراد مثبت و منفی ارتباط برقرار کند. او باید بتواند هم با دختر خردسالی که تازه به مدرسه وارد شده گفتگو کند و هم با پیرزن ۹۰ ساله‌ای که در خانه سالمندان دوران سخت زندگی خود را سپری می‌کند، هم کلام شود. خبرنگار این مهارت ارتباط کلامی و غیر کلامی را باید بیاموزد در غیر اینصورت مصاحبه‌های مضحکی به دست خواهد داد.

• آشنایی با نگارش و تنظیم خبر، خبرنگار را در نوشتن متن خبر یا مخابره آن موفق می‌کند. امروزه خبرگزاریها و رسانه‌ها و بخش‌های ممتاز خبری به کلمات و واژه‌ها و عبارت‌های خبری بسیار توجه دارند. بار روانی برخی از کلمات تأثیر ویژه دارند. نگارش درست و بدون غلط و رعایت زبان معیار و ایجاز در جمله بندی مهارتی است که خبرنگار باید با آن آشنا باشد. همراهی و هماهنگی کلمات و تصاویر، نگارش خبر را دقیق تر می‌کند. رعایت سه کلمه برای هر ثانیه تصویر و انتخاب بهترین و مؤثرترین کلمه به تصاویر خبری جذابیت می‌بخشد. تنظیم خبر نیز اولویت بندی مفاهیم خبری براساس اهمیت هر مفهوم است که خبرنگار در این زمینه بخشی از کار را برعهده دارد.

• بیان مناسب، داشتن سلامت اندام گفتاری و صدای مناسب و لحن خبری و غیرمصنوعی از دیگر ویژگیهای خبرنگار است. تنفس درست، جنس صدا و استفاده درست از صدا و انتخاب لحن مناسب برای بیان، از مهارت‌های خبرنگاران آموزش دیده‌است. برخی از خبرنگاران صدای خبری مستقلی دارند که مخاطبان به آن صدا و شیوه بیان علاقه مند هستند. خبرنگار برای دستیابی به بیان نافذ خبری باید جدی باشد و تلاش کند.

• چیرگی بر احساسات: خبرنگاران موفق رسانه‌های بزرگ در گزارش‌های خبری تسلیم احساسات خود نمی‌شوند. همدردی و همدلی با مخاطب با احساساتی شدن متفاوت است. فراموش نشود که حضور خبرنگار در صحنه خبر برای عینیت بخشیدن به خبر است؛ نه تحریک احساسات. مردم نیازی به دیدن صحنه‌های احساس خبرنگار ندارند؛ آنچه آنها می‌خواهند دقت، صحت و جامعیت خبر در اسرع وقت است.

• بداهه گویی، مهارت ممتازگفتاری است که خبرنگار بر اثر مطالعات و تمرین‌های بیانی به آن می‌رسد. گاهی لازم است خبرنگار از متن آماده‌ای که تهیه کرده‌است جدا شود و از خود چیزی بگوید. این لحظات غافلگیر کننده که کم نیستند، مهارت زبانی خبرنگار یا عجز او را آشکار می‌کنند. خبرنگار باید برای اینگونه صحنه‌ها آماده باشد.
• به تمامی خبرنگاران خسته نباشید میگویم و روز۱۷ مرداد را به تمامی خبرنگاران کشور عزیزمان ایران تبریک می گویم .

وقتیکه شما وارد یک سوپرمارکت می شوید شما شاهد قفسه های مملو   از مواد غذائی می شوید.شما در فضای بین قفسه ها قدم می زنید و در حال هل دادن چرخ دستی فروشگاه مواد غذائی را در آن می گذارید.

شما احتمالا یک موزیک ملایم و آرام را در حالیکه بین راهروها قدم می زنید گوش می کنید.

اگر شما به یک موسیقی تند گوش بدهید سریع تر گام بر میدارید (بنابراین)سوپرمارکت موسیقی آرامی را می نوازد تا شما به آرامی گام برداشته و وقت زیادتری را صرف خرید اشیا نمائید.

این امکان وجود دارد که شما در آغاز به سراغ قسمت گوشت بروید.در آنجا مقداری گوشت را به حراج گذاشته اند و شما درصدد یافتن آن هستید.مدیر فروشگاه بر این امر واقف است که خریداران از کجا وارد قسمت گوشت می شوند.گوشت ارزان  در انتهای دیگر بخش گوشت و بدور از جائی که مشتریان وارد می شوند قرار دارد.شما مجبورید از کنار تمام گوشت های گرانقیمت قدم بزنید تا به گوشت ارزان قیمت برسید.ممکن است شما بجای گوشت حراجی مقداری گوشت گرانقیمت بخرید.

در قسمت لبنیات شیر و فرآورده های لبنی مانند کره و پنیر بفروش می رسد.بسیاری از مشتریان شیری را دوست دارند که از چربی کمتری برخوردار باشد.یک فروشگاه سه ظرف جداگانه از شیر کم چرب دارد روی ظرف اول عبارت(یک درصد چربی)درج شده است.روی ظرف دوم این نوشته به چشم میخورد (۹۹٪بدون چربی)و بر روی ظرف سوم با حروف درشت عبارت(کم چرب)و با حروف ریزتر (یک درصد چربی)درج شده است.همانطور که ملاحظه می کنید تمام این شیرها از مقدار یکسانی از چربی برخوردارند.تمام این شیرها یکسان هستند.مقدار شیر هر کدام از ظرف ها نیز مساوی با ظرفهای دیگر است.

اما در این فروشگاه شیر با سه قیمت متفاوت  بفروش می رسد.و حتی امکان دارد که مشتری شیری را که با قیمت بیشتری عرضه می شود خریداری کند.

کلیه مواد غذائی موجود در فروشگاه جذاب هستند.همه آنها به مشتری می گویند(من را بخر!).گوشت گرانقیمت در حالیکه از کنار آن می گذرید میگوید (مرا بخر!) ظرف محتوی شیر گرانقیمت نیز میگوید (مرا بخر!) چون چربی کمتری دارم.(در حقیقت)این سوپرمارکت است که به شما میگوید چه بخرید.

آیا همیشه در لحظه آخر خدا نزدیکتر است؟؟؟؟؟؟؟؟

خدا همیشه نزدیک است و می بیند ولی وقتی تمام تعقلات از ما بریده می شود آنوقت حس می کنیم که خدا به ما نزدیکتر شده است. 

وقتی ذهن را با کارهای مختلف مشغول می کنید بدون توجه به این که این کارها مفهوم خاصی داشته باشند می توانید احساسات منفی را از بین  ببرید.ولی خبر بد این است که انسانها برای ذخیره کردن انر‌ژی گرایش به تنبلی دارند.نیازی نیست برای رسیدن به این شادی فعالیت شدید انجام دهید همینقدر که در کارها حضور داشته باشید برای دستیابی به این شادی کافی است.

غمت را ندونه هر کسی

آخه کجای کاری

کس و بی کسو نداری

چشماتو وا کن می بینی

خداد نشسته اون بالا

اگر که هیچی نمیشه

ازش نخواستی تاحالا

همه کس به کسونه

راست راستی مهربونه

خیال نکن فقط اون خدای آسمونه

ساعت چند است؟من وقت کافی ندارم .هنوز وقت رفتن نرسیده است؟عجله کن!دیرمان می شود.

ما هر روز راجع به زمان صحبت می کنیم ما زمان را با ثانیه .دقیقه.ساعت .روز .هفته.ماه سال و قرن محاسبه می کنیم ولی حقیقتا (زمان چیست؟)هیچکس دقیقا نمی تواند که (زمان)را تعریف کند.زمان(وقت)یکی از بزرگترین رازهای زندگی ماست.

ما بدرستی نمی دانیم که زمان چه مفهومی دارد در حالیکه توانایی ما در اندازه گیری زمان خیلی اهمیت دارد.(زمان)مسیر زندگی مارا امکانپذیر میکند.همه اعضای یک گروه ناچارند به یک طریق زمان را اندازه گیری کنند.

(زمان به ما اجازه می دهد تا همه چیز را تحت نظم مشخص درآوریم .ما از این مسئله آگاهیم که زمان(صبحانه) قبل از (ناهار)است.می دانیم که کلاس خواندن بعداز کلاس نگارش است به این مسئله واقفیم که بچه ها قبل از تمام شدن زمان مدرسه نمی توانند بازی کنند.(زمان)ما را قادر می سازد که زندگیمان را سازماندهی کنیم.

مردمان اولیه به تغییرات پیرامون محیط  زندگیشان توجه می کردند.آنها شب و روز  را می دیدند و نظاره گر تغییرات کره زمین و فصول بودند و بر همین مبنا اندازه گیری  زمان را آغاز کردند.

بعداز آن مردم ساعت را اختراع می کردند چینی ها در قرن یازدهم میلادی یک نوع ساعت آبی اختراع کردند در حالیکه مصریان باستان از این شیوه (اندازه گیری زمان)خیلی قبل از چینی ها بهره می گرفتند.(در این طریقه اندازه گیری زمان)ریختن آب از ظرفی به  ظرف دیگر نمایانگر زمان صرف شده بود.

ساعت (تا آنجا که می دانیم)در قرن ۱۳ میلادی توسط  افراد بسیار مذهبی  بهبود و توسعه یافت.این افراد میخواستند زمان دقیق دعا و نیایش خود را بدانند و به این کار بپردازند.

در دهه های ۱۷۰۰میلادی  مردم از ساعت هایی  استفاده می نمودند که زمان دقیق را (تا یک دقیقه)نشان می داد.بعضی  از این ساعت ها زیبا بودند.این ساعت ها دارای قطعات متحرک پیچیده ای بودند.بعضی از این ساعت ها دارای اشکال انسان و حیوانات بودند که هریک ساعت و یا ربع ساعت به حرکت در می آمدند.پاره ای از این ساعت ها (در زمان معین)موسیقی پخش می کردند.هنگامیکه این ساعت ها را باز می کنیم نگاه کردن به قطعات متحرک و زیبای اینگونه ساعت ها جالب و دیدنی است.

امروز ساعت ها را با استفاده از کریستال های کوارتز تولید می کنند.اینگونه ساعت ها بسیار دقیق هستند ولی از زیبایی چندانی برخوردار نیستند .حتی شما نمی توانید آنها را باز کنید و بداخل آن نگاهی بیندازید.

مردم کشورها ی مختلف دیدگاه متفاوتی نسبت به (زمان )دارند.در برخی از کشورها دقیق بودن وسازماندهی کردن بموقع امروز اهمیت بسیاری برخوردار است در بعضی از کشورها هم مردم نسبت به زمان چندان سخت گیر نیستنددرآنجا ها وقت شناسی چندان اهمیت ندارد.درحقیقت (در اینگونهکشورها)وقت شناسی از مصادیق بی ادبی است.

این اهمیت ندارد که ما به فرایند (زمان) چگونه نگاه می کنیم.اهمیت آن برای ما (زندگی ما) پابرجاست.ساعت ها نگاه ما را به دنیا دگرگون کرده اند.ساعت وسیله ایست که ما با آن زمان را اندازه گیری می گیریم در حالیکه نمی دانیم خود (زمان )چیست!  این یکی از رازهای بزرگ  زندگی ما باقی خواهد بود.

زندگی بال و پری دارد با وسعت مرگ

پرشی دارد به اندازه عشق

زندگی چیزی نیست که لب طاقچه عادت از یاد من و تو برود

زندگی مجذور آیینه است

زندگی گل بتوان ابدیت

زندگی ضرب زمین در ضربان دل ما

زندگی هندسه ساده یکسان نفس ماست

                                                       «سهراب سپهری»